شمارهٔ ۱۵۱

۶ بیت

برمن مست ازنمائی ساقی انعامی دگرزآن می دیرینه برخیز و بده جامی دگر

طایر جانرا که نبود غیر خالت دانهکی بود جز حلقه زلف تواش دامی دگر

همچو شام طره و صبح بناگوشت مهامهرورزانرا نباشد صبحی و شامی دگر

گرچه باری کام دل از وصل تو حاصل نشدجز وصالت نیست در دل دلبرا کامی دگر

سالها در عیش رفت و هیچ نامد در جهانهمچو ایام طرب انگیزت ایامی دگر

آفتاب من که تابان از مهش نور علی استهر زمان بنمایدم رخ از در و بامی دگر