بخش ۱۰ - پاسخ روز
روز گفت: «این چه زور و بهتان استکه ریا پیشهٔ توفتّان است
گر منافق منم، تورا چه خلل؟چند از آشوب امتّان جدل
تا خدا بر که افکند تاوانتو خود اِنَّ المُنافقین برخوان
در جهان ظلمت از نتیجه توستنزد دانا حقیقت است و درست
آن همه ظلمت و ضلالت کردنتوانی به من حوالت کرد
دل تاریک آل بوسفیانبود بر مکر و حیلت و هذیان
معرفت در میان مجال نداشتجهلشان جز بر آن محال نداشت
سینه باید که پاک و صاف بودرنگ ظاهر محال و لاف بود
از ضلالت چه روشنی آید؟از سیاهی سیاهی افزاید
غیرت آن سگان بیآزَرمبر دلم زد، شدم چو آتش گرم
کم نشد هرگز از دلم آن سوزهم بر این آتشم چنین زان روز
دست حیلت مزن تو بر سر شاخدر دم اژدها مرو گستاخ
نیستی مرد، (این) گوی این میداننه حریف منی یقین میدان»