شمارهٔ ۹۶۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: فتن۶ بیت

تنم جایی و دل جایی ندارم زَهرهٔ گفتندلم آن جا و تن زاین جا ندارد قوت رفتن

کسی کآشفته ی اویم ندانم با که بر گویمیکی محرم همی جویم که داند راز بنهفتن

چو ماه از پرده شد پیدا تحمل کی کند شیداکه را باشد درین سودا مجال خوردن و خفتن

که را آن زهره و یارا که گوید رحم کن یاراوگر او رد کند ما را که خواهد در پذیرفتن

شود از طعنه ی مردم امیدم گم مرادم گماگر ممکن شود انجم ازین طارم فرو رفتن

اگر در بحر نفتادی صدف را سینه نگشادیچنینش دست کی دادی نزاری را گهر سفتن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر دوگانگی و نارضایتی شاعر از وضعیت روحی و جسمی‌اش است. شاعر احساس می‌کند که جسمش در مکانی و دلش در مکانی دیگر است و قدرت رفتن ندارد. او به شدت دلبسته‌ی معشوقی است و در جستجوی کسی می‌باشد که بتواند رازهای او را درک کند. شاعر به عدم توانایی در تحمل جدایی و تنهایی اشاره می‌کند و از درد دل و عذاب ناشی از طعنه‌های مردم گله‌مند است. در نهایت، او به مبارزه و تلاش برای به دست آوردن عشق و امیدش می‌پردازد، و از ناامیدی‌اش در برابر مشکلات سخن می‌گوید.