شمارهٔ ۹۱۰
بقایِ عمرِ تو بادا گزینه یارِ قدیمکه ما ز هجرِ تو کردیم جان به حق تسلیم
وداعِ روزِ جدایی زهی قیامتِ نقدفراقِ یارِ گرامی زهی عذابِ الیم
نعوذ بالله اگر دشمنم به کام رسدکه کام رانیِ بدخواه غصّهایست عظیم
درین بلا که منم هم نیام ز حق نومیدبسی رسند به امّیدِ دل ز موضعِ بیم
بیا که بر دلِ من کردهای جهانِ فراخبه قیامت چو الف تنگ تر ز حلقه ی میم
تو آن که رُخم زرد شد چو زر ز غمتدلم نگر که چنان است پاک با تو چو سیم
ز رویِ لطف نظر بر منِ فقیر اندازمکن غرور مکن جانِ من به ناز و نعیم
به امتحان نگریزد نزاری از تو بیاجفا بکن که تحمّل کند حریفِ سلیم