شمارهٔ ۸۶۷
به اختیار ز روی تو بر ندارم چشمبدین قرار ز روی تو برندارم چشم
رقیبِ کویِ تو گر دیده های من بخلدبه نوکِ خار ز روی تو برندارم چشم
دمی ز چشم خیالت نمی رود چه عجبگر آشکار ز روی تو برندارم چشم
وگر به دار برآرند هم چو حلّاجمفراز دار ز روی تو برندارم چشم
وگر کشیده بود تیغ بر سرم قاتلبه جان سپار ز روی تو برندارم چشم
قیامت آید و محشر کنند و عرض دهندبه روزِ بار ز روی تو برندارم چشم
بدین قدر که شود گل ستانِ عارض توبنفشه زار ز روی تو برندارم چشم
خوش است خطّ غبارِ تو گردِ لاله ستانبدین غبار ز روی تو برندارم چشم
من آن نزاری مستم که پیش نوکِ سنانبه اعتبار ز روی تو برندارم چشم