شمارهٔ ۸۱۴
ندارم کار با افلاک و انجممن و پایِ خم و خشتِ سرِ خم
نشاید توبه بر من بست هیهاتبه گیرایی اگر گردد سریشم
نیم زان ها بحمدالله که دایمدَمادَم حرصشان باشد دُمادُم
اگر کیمخت و بلغاری نباشدکه در پوشم من و کژگاو و جُم جُم
نعیمِ خلد هم سهل است و این جامرا آزاد کردند از تنعّم
خموشی و تحمّل شیوۀ ماستچه برخیزد ز تشنیع و تظلّم
اگر هم سر در ابداعِ وجودیمکسی را بر کسی نبود تقدّم
نه عقل است آن که وهمی می پرستندتعقّل را چه نسبت با توّهم
نزاری می رود بر شارعِ رازگهی پیدا و گه پی می کنم گم