شمارهٔ ۸۱۲

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)قافیه: ارگرفتم۸ بیت

شبِ وداع که جانانه را کنار گرفتمبه بر گرفته میانش ازو کنار گرفتم

سرم ز بادۀ دوشینه مست بود ولیکنهمین که روز شد از هجرِ او خمار گرفتم

شبی چو دوش و چو امشب شبِ بهشت و جهنّمز روزگار هنوز امشب اعتبار گرفتم

تو آن مبین که شبی بهره از مشاهدۀ اوپس از مجاهدۀ چند روزگار گرفتم

قیاس کن که برون کرده از بهشتِ برینمبه اختیار چنین ترکِ اختیار گرفتم

به رمز گفت ز هجران من بدیع نمایدکه جان بری و همین نکته یادگار گرفتم

چو یار گفت سفر کن نزاریا به ضرورتچه کردمی ره غربت به اضطرار گرفتم

چو نیک می نگرم راست گفت یارِ عزیزمحدیثِ دوست تصوّر مکن که خوار گرفتم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق وداع و جدایی اشاره دارد. شاعر از رابطه‌اش با محبوبش سخن می‌گوید و از حالتی مستی که در شب وداع داشته، ولی با بیداری و روز جدید، فهمیده که از دوری او دلتنگ و خمار شده است. شاعر شب را مانند بهشتی و جهنمی می‌بیند که او را به یاد هجران می‌اندازد. او به زحمت و مجاهدت‌هایش برای رسیدن به او اشاره می‌کند و می‌گوید که از بهشت برین به به اختیار خود فاصله گرفته است. در نهایت، شاعر به سفر به غربت به ضرورت اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند دوستش او را به این سفر فرستاده، اما واقعاً به این جدایی راضی نیست.