شمارهٔ ۸۰۹

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: وینیستم۷ بیت

ازین ورطه بیرون شوی نیستمغمِ دنیی و دین جوی نیستم

هوایِ زمین و زمان در سرمنگنجند هرگز هَوی نیستم

برین کهنه خُلقانِ خود قانعمبدل گو مباش ار نوی نیستم

چو گنجم درین کُنج و بس فارغمکه چون باد هرزه دوی نیستم

فدا کرده جانم چو فرهادِ مستستم کاره چون خسروی نیستم

اگر ره بری نیستم در سلوکچنان دان که بی ره روی نیستم

نزاری نزارم چه آید ز منسترگی جهان پهلوی نیستم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیانگر احساساتی عمیق و مخصوص به خود است. او از دنیای مادی و مشکلات زندگی کناره‌گیری کرده و نشان می‌دهد که به دنبال حقیقت و معنای عمیق‌تری است. او خود را از زنجیرهای وابستگی به دنیا آزاد می‌بیند و به تعبیری می‌گوید که همواره در جستجوی سلوک و راهی به سوی حقیقت است. او به عدم وابستگی به نظرات دیگران اشاره می‌کند و خود را در فضایی آزاد و فارغ از قید و بندها می‌بیند. در نهایت، او تأکید می‌کند که اگرچه در مسیر سلوک رهبر خاصی ندارد، اما به حرکت خود ادامه خواهد داد و از حواشی دنیا دور است.