شمارهٔ ۷۸۵

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیه: ول۱۰ بیت

نگسلم از دوست امیدِ وصولباک ندارم ز رقیبِ فضول

عاقل اگر عیب کند گو بکنشیفته کی کرد نصیحت قبول

از اثرِ پرتوِ خورشیدِ عشقخیره بماندند نفوس و عقول

فارغم از فرطِ غلویِ عمومایمنم از خوفِ غرورِ جهول

طبع به جز کژ نکند بی نمکرقص به جز بد نکند بی اصول

خانه راو باش تهی کن که شاهمی رسد و می کند آن جا نزول

دوست درآید همه بیرون شوندزیرِ اُحُد چند توان بُد حمول

تو ز من آزادی و من بنده اممن به تو مشتاق و تو از من ملول

حکمِ تو بر جانِ نزاری رواستبندۀ مطواع نجوید عدول

از سرِ جیحون نتوان بازجَستعبره توان کرد و لیکن به پول

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و رابطه‌های انسانی است. شاعر به امید رسیدن به دوستش اشاره می‌کند و نگران رقبای بی‌فایده نیست. او معتقد است که اگر عاقل به او عیب بگیرد، او نباید به نصیحت توجه کند. عشق و تأثیر آن بر عقل و روح آدمیان را توصیف می‌کند و از غرور بی‌مورد احساس امنیّت می‌کند. شاعر همچنین به حاکمیتی که به او وابسته است، اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او به دوستش ذاتی است، حتی اگر دوستش از او دور باشد. در نهایت، او به این نکته می‌رسد که نمی‌تواند از سرنوشت خود فرار کند، اما می‌تواند از تجربیات خود درس بگیرد.