شمارهٔ ۷۲۶

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اع۱۲ بیت

با دل در احتسابم و با دیده در نزاعاز بیم روز هجر و نهیب شب وداع

سودای عشق بازی و قلب پس آمدهننگ محققان ز کساد چنین متاع

از هم جدا دگر نتوان کرد عشق و دلملکی ست عشق و دل که بود تا ابد مشاع

تا دیده بر بگشایم و بینم جمال دوستو رنه فوایدی ز نظر نیست جز صداع

تا هم ز دوستان شنوم نام دوستانور نه چرا به کار شود سمع و استماع

مجنون برگرفته ز چشم غزال چشمدر چشمش آدمی ننماید به جز سباع

نتوان گرفت اگر همه در بزم جنتینه چشم بر نظاره و نه گوش بر سماع

در رستخیز چند توان بود منتظرتا کی شود میسرم اسباب اجتماع

بیچاره چون کند که به تکلیف می برندتقدیر اشتیاقش و زنجیر التیاع

در جان ما محبت یوسف نهان چنانکدربار ابن یامین و اویی خبر زصاع

ای دوست بر نزاری مسکین مگیر عیببر حال او هنوز نیفتاده اطلاع

غره مشو به شوکت و قوت حمول باشکاندر مصاف عشق فرو شد بسی شجاع

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان دغدغه‌ها و احساسات عشق و دل‌تنگی می‌پردازد. شاعر با درایت به جدایی و سختی‌های ناشی از عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق و دل از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند و همیشه در پی هم خواهند بود. او به عواید و لذت‌های حاصل از دیدن معشوق و یاد دوستان اشاره کرده و می‌گوید بی‌فایده است اگر تنها منتظر آنها باشیم. شاعر همچنین به حال و روز مجنون اشاره می‌کند و می‌گوید که در عشق، انسان هیچ چیز جز احساسات و عواطف نمی‌بیند. در نهایت، او از دوستش می‌خواهد که به حال او عیب نگیرد، زیرا عشق و شجاعت واقعی در مواجهه با سختی‌ها نمود پیدا می‌کند.