شمارهٔ ۷۲۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ویخویش۷ بیت

مردانه وار بر گذر از آرزوی خویشدیگر مبین به دیده خود دیده سوی خویش

روی دل کسان نتوان دید و روی دوستگر روی دوست خواهی منگر به روی خویش

ور برگ ترک خویشتنت نیست در سلوکبیرون مشو ز جدول پرگار کوی خویش

دعوی دوستی تو در دوستی دوستآنگه مسلم است که باشی عدوی خویش

تا از نسیم دوست شوی ممتلی دماغباید که بر نتابی از باد بوی خویش

بگذشتن از مراتب اکوان دیو چیستباز آمدن به خوی ملایک ز خوی خویش

برخوان نزاریا که صموت از جواب بهتا وا رهی ز مظلمه گفتگوی خویش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مسأله عشق و دوستی می‌پردازد و به ما یادآوری می‌کند که برای رسیدن به عشق واقعی و دوست داشتن دیگران، باید از خودخواهی و خواسته‌های شخصی گذر کنیم. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر به دنبال دوست هستیم، نباید به خودمان وابسته باشیم و باید برای دیگران ارزش قائل شویم. همچنین، اشاره‌ای به ضرورت ترک خودپرستی و فراموش کردن منیت داریم تا بتوانیم به عشق واقعی دست یابیم. این ترکِ خود و گذر از حالت‌های پایین‌تر انسانی، راهی است برای رسیدن به بالاترین مرتبه‌های معنوی و عشق حقیقی.