شمارهٔ ۷

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ردمارا۷ بیت

چو عکس لعل تو بر دیده بگذرد ما راخیال خال تو در حالت آورد ما را

کرامت می لعلت به معجزات خیالنکرده چاشنیی هوش می برد ما را

مگر به صیقل جام وصال ساقی عهدغبار از آینه ی سینه بسترد ما را

به غمزه ی تو نه این چشم داشتم کاخربه گوشه ی نظری باز بنگرد ما را

غمت مباد که بر شادی حمایت توبه جز غم تو کسی غم نمی خورد ما را

رقیب گفت مرا تا به کی ز بی خردیکه از تهتّکّ تو پرده می درد ما را

جمال حور بهشت و حریم حرمت خلدرقیب را و نزاری بی خرد ما را

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و تأثیر عمیق او بر دل و جانش را توصیف می‌کند. او می‌گوید که وقتی تصویر لب‌های سرخ معشوق به چشمش می‌خورد، خیال آن‌ها به سراغش می‌آید و او را دچار سرمستی می‌کند. همچنین، از قدرت عشق و دوستی درمی‌یابد که چگونه می‌تواند غبار غم را از دلش پاک کند. شاعر به غم و اندوهی که به دلیل دوری معشوق بر او حاکم شده، اشاره کرده و می‌گوید که این اندوه بر هیچ چیز دیگر تأثیر نمی‌گذارد. او در نهایت به رقابت و حسادت رقیب اشاره می‌کند که او را از بی‌خردی‌اش آگاه می‌کند. به‌طور کلی، این شعر شعف و رنج ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد.