شمارهٔ ۶۷۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اش۹ بیت

مرا گر عقل گوید متّقی باشنیارم بود با رندانِ اوباش

وگر ناگاه عشق از در درآیدکند خالی مقام از عقل و ای کاش

رقیبم گو ترش منشین مکن شورکه من مجروحم و یارم نمک پاش

سزد گر دیدۀ افعی نخاریبه طعنه سینۀ عشّاق مخراش

مرا باری اگرچه می گزایدنمی ترسد ز تابِ زلفِ جَمّاش

تو با ما گر به صلحی گر به جنگیتو دانی نیست ما را با تو پرخاش

نزاری دم به دم می سوز خوش باشنمی گویم چو خام افسرده می باش

ولیکن رازِ ما پوشیده می دارمکن اسرارِ پنهانی مکن فاش

مده ره دزد را بر گنج سلطانمحبّت خانه خالی کن ز اوباش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بین عقل و عشق کشمکش دارد. عقل او را به تقوا و دوری از رندان و اوباش دعوت می‌کند، اما عشق ناگهانی وارد زندگی‌اش می‌شود و مقام عقل را تهدید می‌کند. او از رقیبش خواسته که به او سخت نگیرد چون که او مجروح عشق است و دوستش در حال حمایت از اوست. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه درگیر عشق است و ممکن است دلسرد شود، اما راز عشقش را نزد خود نگه می‌دارد و خواستار عدم افشای اسرار عشقی و دوری از اوباش است. در نهایت، او از طرف مقابل می‌خواهد که با او در صلح باشد و از درگیری دوری کند.