شمارهٔ ۶۵۸

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اس۷ بیت

رسید وقت سحر ساقیا بگردان کاسزمانه بر سر ما گو به خون بگردان آس

ز هم‌نشین موافق طلب حصول حیاتدر سرای فرو بند بر عوام‌الناس

حذر ز صحبت جاهل که صفحهٔ کاغذسیاه‌روی شد از هم‌نشینی انقاس

اگرنه بر گل و سنبل گذر کند به بهارنسیم باد صبا کی شود مسیح انفاس

دکان عطر فروشان طلب در این بازارکه بوی مشک نیاید ز خانهٔ کنّاس

برای ضبط اقالیم صبح غرّه مشوکه بحر عشق فرو برد ازین بسی اجناس

ملوک اگرچه جهان را به تیغ ضبط کنندبه عاقبت چه برند از جهان دو گز کرباس

خلاصه

هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به معانی عمیق زندگی و عشق اشاره می‌کند. او از ساقی می‌خواهد که در سحر، کاسه‌ای را بچرخاند تا زمانه را تغییر دهد و از حالت گرفتاری خارج کند. شاعر بر لزوم جدا شدن از هم‌نشینی با افراد بی‌دانش تأکید می‌کند، زیرا این هم‌نشینی می‌تواند به فرسودگی روح و ذهن بیانجامد. او همچنین به زیبایی و لطافت بهار اشاره می‌کند و می‌گوید که بادی که از آن می‌وزد باید روح را تازه کند. در عین حال، او به بازار و دکان عطر اشاره می‌کند و می‌گوید که بوی خوش عشق باید در زندگی وجود داشته باشد. در نهایت، شاعر به بی‌ارزشی دنیا و ملوک اشاره می‌کند و نتیجه می‌گیرد که در پایان جز چند قدم پارچه، چیزی از زندگی به یادگار نخواهیم گذاشت.