شمارهٔ ۶۰۷

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: ر۸ بیت

ای دل اگر عاشقی از سرجان درگذرتیغ غمِ عشق بین قصّه مخوان الحذر

بوی سلامت مبر در صفِ عشّاق از آنکسینۀ عاشق بود تیرِ بلا را سپر

بی سر و پا شو چو گوی در خمِ چوگانِ عشقبر سرِ میدان بری گویِ سعادت مگر

با خودیِ خود مرو در حرمِ عاشقانقطره به دریا مریز زیره به کرمان مبر

دعویِ معنی مکن بستۀ صورت هنوزناشده در بحرِ عشق باز نیابی گهر

تا نشوی از وجود پاک بپرداختهبر تو نیفتد ز عیب پاک‌روان را نظر

عشق هر اوباش را ره ندهد در حرمزآن که سزوار نیست عشق به هر محتضر

گر به نزاری رسی عشق بیاموز ازوور نه ز اسرارِ عشق لاف مزن بی‌خبر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و چالش‌های آن است. شاعر از عاشق می‌خواهد که با تمام وجود به عشق بپردازد و از ترس و غم دوری کند. او تاکید می‌کند که عشق نیازمند فراق از خود و فراموش کردن هویت فردی است و تنها در این صورت می‌توان به عمق عشق دست یافت. همچنین، شاعر می‌گوید که عشق حقیقتی عمیق و گرانبهاست که تنها برادران واقعی عشق به آن دست می‌یابند و کسانی که هنوز به کمال نرسیده‌اند، حق صحبت درباره عشق را ندارند. بر این اساس، او به عاشق هشدار می‌دهد که باید خود را از دنیا جدا کند و به جستجوی معنای واقعی عشق بپردازد.