شمارهٔ ۴۹۹

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ینباشد۵ بیت

فراقِ یارِ سفر کرده گر چنین باشدهلاکِ عاشقِ مسکین علی الیقین باشد

سری به عجز نهادم به پیشِ صبر امروزبلی قضایِ چنین روزِ واپسین باشد

به طعنه دوش به دل گفتم ای که می دیدمز ابتدا که سرانجامِ کارت این باشد

به هم برآمد و با من به طیره گفت خموشکه عاشق است نه عاقل که پیش بین باشد

ز دل برآمد و جان هم به دوست خواهم دادکمالِ مرتبۀ عاشقان چنین باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی درد و ناکامی عاشق در فراق یار است. شاعر به وضعیت خود می‌پردازد و می‌گوید که جدایی از معشوق اگر به این شکل باشد، منجر به هلاکت عاشق می‌شود. او به صبر و تحمل اشاره می‌کند و به خود می‌گوید که سرانجام کار عاشق همین است. شاعر در دل به وضع خود و پیش‌آمدهایش می‌اندیشد و به این نتیجه می‌رسد که عشق به گونه‌ای است که عقل نمی‌تواند درک کند. در نهایت، او از عمق دل ابراز می‌کند که جانش را نیز برای معشوق فدا خواهد کرد، چرا که این از ویژگی‌های عاشقان حقیقی است.