شمارهٔ ۴۳۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ارممیبرد۱۴ بیت

عشق آب از روی کارم می بردرونق از صبر و قرارم می برد

رازپوشی می کند وز عقل و هوشنام و ننگ و فخر و عارم می برد

هیبت عشق از شکوه سلطنتدست و دل از کار و بارم می برد

می نهد اسرار با من در میانوایه من از کنارم می برد

روزگاری در محیط وهم خویشغرق بودم با کنارم می برد

هرچه فی الجمله پسند عشق نیستاز نهان و آشکارم می برد

جان و دل خود برد و در بازار سرغیر سودا هر چه دارم می برد

مستی ای می آرد وخودبینی ایاز دماغ هوش یارم می برد

عقل را از خاطر مشغول منتا دگر یادش نیارم می برد

قاید تسلیم را بر من گماشتتا به یغما رخت و بارم می برد

آشنایی می دهد فطرت به منبا سر آن روزگارم می برد

آمده ست ام سال و رغم عقل رابا سر پیمان پارم می برد

از بخار خمر بودم سر گرانساقی فطرت خمارم می برد

از نزاری باز می گیرد مرازاریی آخر که زارم می برد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره تأثیر عمیق عشق بر زندگی و روح انسان است. شاعر بیان می‌کند که عشق او را از کار و زندگی روزمره‌اش دور کرده و اینکه عشق عقل و هوش او را تحت تأثیر قرار داده است. او احساس می‌کند که این عشق همه چیزهای عالم را از او می‌گیرد و او را در بحرانی از احساسات و افکار سردرگم می‌کند. عشق به قدری او را درگیر کرده که حتی بر عقاید و تصمیماتش نیز اثر می‌گذارد و او را تسلیم می‌کند. در نهایت، شاعر در حالتی از مستی و زاری به سر می‌برد و همه چیز را به عشق نسبت می‌دهد که او را ترک می‌گوید. شاعری با احساساتی عمیق، از زیبایی و درد عشق می‌گوید که به طور کلی زندگی و هویت او را تحت تأثیر قرار داده است.