شمارهٔ ۳۹۱

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: ازداد۸ بیت

دوش مرا صبحدم آمد و آواز دادگفت که خواهد تو را راه به من باز داد

کرد برون ز آستین شیشگکی پر شراببر لب جام آنگهی بوس به اعزاز داد

داد به من جام و گفت نوش کن و دم مزنجام چنین داد کی آن که به دم ساز داد

تربیتم کرد عشق راهبرم عشق بودنوبت انجام کرد خلوت آغاز داد

شبپره را ره نداد در نظر آفتابقلب فرو مایه را در دهن گاز داد

شاه فرو ناورد سر به در هر گدازشت بود عکّه را مرتبه ی باز داد

سر به در آرد ز جیب مایه ی دیوانگیهرکه پیامی به آن سلسله ی راز داد

هرکه نزاری صفت دل نه به حق در دهدنقد به قلاب برد راز به غماز داد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده در آغاز صبح با ندای صبحدم مواجه می‌شود که او را به سفری دعوت می‌کند. این دعوت با تقدیم جامی پر از شراب و دعوت به نوشیدن همراه است. شاعر می‌گوید که عشق راهنمای اوست و در سکوت شب، برخی از زیبایی‌ها و رازها را از دست می‌دهد. همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که در دنیای متعالی، افراد برای کسب معرفت و رازها باید تلاش کنند و از دانش و عشق بهره ببرند. در نهایت، شاعر به افرادی که نتوانند به حقیقت نزدیک شوند، انتقاد می‌کند و می‌گوید که آنها نمی‌توانند به رمز و رازهای عمیق دست یابند.