شمارهٔ ۳۶۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: امت۸ بیت

خوش آید پاک بازان را ملامتز خود بیرون شدی اینک قیامت

طمع بگسل که معدوم الوجود استاگر در عشق می خواهی سلامت

بباید جان به تیر عشق دادناگر شکرانه خواهد از غرامت

به رغبت بر در تسلیم بایدبه پای بندگی کردن اقامت

به ترک وایه های خویش گفتنموحّد را همین باشد علامت

مبین خود را چو خود بینان که خود رانهند از جمعِ اربابِ کرامت

نزاری مشورت با عقل کردننه کار توست پرهیز از ندامت

مشو معجب به رای خویشتن هینکه دور است این فتور از استقامت

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعر به موضوع عشق و معنویت پرداخته و بیان می‌کند که کسانی که پاک و بی‌آلایش هستند، از ملامت و نقد دیگران خوشحال می‌شوند. شاعر به اهمیت تسلیم و فداکاری در عشق اشاره دارد و می‌گوید که برای رسیدن به سلامت در عشق، باید جان خود را فدای آن کرد. همچنین، ترک خودخواهی و توجه به بندگی و توکل بر خدا از دیگر نکات مهم است. شاعر به خواننده هشدار می‌دهد که به خودپسندی و رای شخصی اعتماد نکند، چرا که این امر می‌تواند منجر به دوری از استقامت واقعی شود. در نهایت، اشاره دارد که علامت یک موحد واقعی، دوری از خودبینی و جمع شدن با اهل کمال است.