شمارهٔ ۳۳۶

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: امتبگذشت۷ بیت

رمضان سلّمه الله به سلامت بگذشتمی بیارید که طوفان ملامت بگذشت

ساقیا عارض توعید من است و غم دلعَلَم عید که آنک به علامت بگذشت

ساقیان اند به حق مکرم و بس در عالمکو دگر کس که براو بوی کرامت بگذشت

حق علیم است که در مدت یک مه صد بارهر نفس بر من بی چاره قیامت بگذشت

دیر بیدار شدیم از می غفلت افسوسدولت عمر که بر ما به غرامت بگذشت

پیش بت خمر بخوردیم و سجود آوردیمکار ما بر در طاعت ز اقامت بگذشت

هیچ باقی نگذاریم چو می باید رفتتا نگویند نزاری به ندامت بگذشت

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره گذر رمضان و احساسات مربوط به آن است. شاعر با اشاره به پایان ماه رمضان و دوری از ملامت‌ها، از ساقی می‌خواهد که عید را به او هدیه کند و غم دلش را تسکین دهد. او به یاد می‌آورد که در این ماه، به طور مکرر بر او قیامت گذشته است و افسوس می‌خورد که دیر به بیداری رسیده‌اند. شاعر معتقد است که در طی زندگی، به جای انجام اعمال صحیح، به سراغ شهوات رفته و اکنون زمانی برای پشیمانی نیست. او تأکید می‌کند که باید از زندگی به درستی بهره برد و در نهایت هیچ چیزی باقی نگذاریم تا در آینده دچار پشیمانی نشویم.