شمارهٔ ۲۲۵
جام تلخ از جان شیرین خوش ترستجان رز در جام زرّین خوش ترست
خوش بود گل تا بود بی خار خوشارغوان بر برگ نسرین خوش ترست
عنبرو عودو عبیر ارچه خوش استاز همه بوی عرق چین خوش ترست
بوی زلف یار من گر بشنویبگروی گر ناف مشکین خوش ترست
زلف او و نافه ی آهوی چیننیفه ی پرچینش از چین خوش ترست
ماه رویان را ز گوش آویختهخوشه خوشه همچو پروین خوش ترست
چند از این تشبیه بشنو یک سخنحسن پیش اهل تحسین خوش ترست
از خوشی هائی که دیدم در جهانلعل می با لعل نوشین خوش ترست
آب خضر و آب رز این هردو آبمن نمیدانم کدامین خوش ترست
حالیا باری به نقد انصاف راراست گویم آب رنگین خوش ترست
جام می برکف نزاری گفت راستمن گواهی میدهم کاین خوش ترست