شمارهٔ ۲۰۵
هر که از می توبه خواهد کرد تایب شد نخستگو بیا تا من بیاموزم بدو شرط درست
گویمش چون دست گیرد قاضی شهرت به عهدهم بر آن نیت که او کرده ست نیت کن نخست
توبه چون بر دست او کردی سبک بر پای خیزتوبه ی من گو مقدر بر ادای شرط تست
چون تو پنهان می خوری من نیز پنهان می خورمعهد محکم کرده ام بر سنت قاضی نه سست
در حضور جمله در جامع به آواز بلندعهده کن در گردن قاضی بدین الزام رست
چون برون آیی ز مسجد گر کسی پرسد بگوکز نزاری یافتم تعلیم این بازی چست
توبه کاران را که با ما این قدم خواهند رفتاقتدا باید به قاضی کرد و دست از توبه شست