شمارهٔ ۱۳۵۵
نظرمان تازه می کن هر پگاهیچه باشد گر کنی در ما نگاهی
کدامین باغ دارد چون تو سرویکدامین چرخ دارد چون تو ماهی
مکن بیگانگی با آشنایانعقوبت شرط نبود بی گناهی
اگر بر کشتنم محضر نویسیز هر عضوم برون آید گواهی
چنان ساکن شدم بر خاکِ کویتکه پیر معتکف در خانقاهی
نباشد عاشق آن کز کویِ معشوقفراتر می تواند برد راهی
ترا دارم چه باک ار سیم و زر نیستچو سر باشد به دست آید کلاهی
خوش است ار با تو در دوزخ کنندمکه با یوسف توان بودن به چاهی
غلط گفتم که با رویت بهشتیچو در باغِ ارم باشد گیاهی
مترس از آتشِ دوزخ نزاریکه دوزخ بفسرد آتش به آهی
هم از وهمِ خیال اندیش باشدگرت در خاطر آید اشتباهی