شمارهٔ ۱۲۲۰

گرت بخت یارست فرمان بریچو فرمان بری از بلا جان بری

چو در خود شوی گم به مقصد رسیچو ره پیش گیری به پایان بری

چو خواهی که پایِ ملخ هم چو مورره آورد پیشِ سلیمان بری

به خدمت کمربست باید چو موروگرنه چه خیزد ز طرلان بری

مگر تحفه آن جا بری جانِ پاکوگرنه چه دیگر به جانان بری

دوایِ تو دردست در درد پیچکه بی درد کی ره به درمان بری

بر آنی که بار ِمظالم به حشربه سر بر از آن عَقبه آسان بری

توانی به سر برد آن جا اگربه یک دست از این جا دو سندان بری

بسا دستِ حسرت به سر بر زنیاگر عمر برخود به تاوان بری

مگر ز آتشِ سینه و آبِ سردل و دیده گریان و بریان بری

نزاری ز مردانِ حق شرم دارکه با نامِ خود نامِ ایشان بری

ز خود پای ننهاده بیرون هنوزکجا پی به اسرارِ مردان بری