شمارهٔ ۱۱۸۰

وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)قافیه: یبودی۸ بیت

گر هیچ شریف‌تر ز می بودیآن چیز حرام‌تر ز وی بودی

آمیخته با خبیث شد گر نهمشهور جان خبث کی بودی

گر نفسِ خبیث را بدانندیمخصوص چرا به خبث می بودی

از بدوِ وجود سیر کردی گردر راهِ عدم نشانِ پی بودی

گر هیچ به طمطراقِ عقل استیپس نطعِ سمای عشق طی بودی

با عشق نشست و خاست کردی عقلگر رجعتِ او به اصلِ شی بودی

در ظلّ ِ لوایِ عشق بنشستیبا مردِ محبّت ار لوی بودی

مجنون در و دشت و کوه نگرفتیگر هیچ رهش به سویِ حی بودی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تمایز میان چیزهای با ارزش و زشت پرداخته و می‌گوید که اگر هیچ چیز شریف‌تری از می (شراب) وجود نداشت، آن چیز حرام‌تر از آن خواهد بود. شاعر به ارتباط بین عشق و عقل اشاره کرده و می‌گوید که اگر عقل در مسیر عشق قرار بگیرد، به دنبال حقیقت خواهد بود. او همچنین به عشق مجنون اشاره کرده و تأکید می‌کند که اگر مجنون واقعاً به سمت عشق رهسپار می‌شد، دیگر در بیابان‌ها و دشت‌ها سرگردان نمی‌ماند. به طور کلی، شعر بررسی می‌کند که عشق و عقل چگونه می‌توانند با هم در ارتباط باشند و چه تأثیری بر جوهر انسانی دارند.