شمارهٔ ۱۱۴۱

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ستی۷ بیت

چه شب بود آن که از ما برشکستیکزان شب باز در در وصل بستی

چه رسوا کردی اندر شهر ما راشدی در پرده‌ی عصمت نشستی

رقیبان گرچه مانع می‌شوندتنگویم نیستی معذور هستی

ولی گه گه ز روی مهربانیکم آخر زان که پیغامی فرستی

غرض‌خواهان زبان در من کشیدندگناهم عاشقی بوده‌ست و مستی

ز من برگشتی از بهر رقیبانبه رغم دوستان دشمن‌ پرستی

نزاری از رقیبان چند نالیکم خود گیر از دشمن برستی

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر درباره خاطرۀ یک شب خاص صحبت می‌کند که در آن عشقش را از دست داده است. او یادآوری می‌کند که چگونه در آن شب به او صدمه زدند و در نتیجه، در جامعه به رسوایی دچار شد. شاعر می‌گوید که رقیبانش هرچقدر هم موانع ایجاد کنند، او نمی‌تواند از احساساتش نسبت به معشوقه‌اش دست بردارد و گاهی به نشانه محبت پیغام‌هایی برای او می‌فرستد. او اعتراف می‌کند که گناهش تنها عاشق بودن و مستی است. سرانجام، شاعر به گوشزد کردن این نکته می‌پردازد که نباید از رقیبانش نا امید شود و باید بر دشمنی‌ها غلبه کند.