شمارهٔ ۱۰۹۲
به دام عشق درآویختم دگربارهز شهر فتنه برانگیختم دگرباره
هزار بار همه خاکِ آستانة دوستبه خونِ دیده برآمیختم دگرباره
چو پیش ازین که برآشفته بودم از مردمنفور گشتم و بگریختم دگرباره
نزاریا چه کنی قصّه هم چنان میگویبه دامِ عشق درآویختم دگرباره