شمارهٔ ۱۰۸۵

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: یده۸ بیت

ای مرا هم چو دیده نادیدهدیده بسیار خوش‌تر از دیده

گر چه نادیده هم چو دیده توییکی بود هم چو دیده نادیده

غایتِ حدِّ حسن می‌دانیچیست نادیدهٔ پسندیده

آفرینش ز مبداءِ فطرتنی بدل گشته نی بگردیده

آسمان نام عشق برد مگربحر از آن مست گشت و جوشیده

مغزش از دودِ دوزخ آگندههر که او بویِ عشق نشنیده

عقل خود از بساط عشق به عجزمهرهٔ اختیار بر چیده

ز آن نزاری همیشه آشفته‌ستکه همه ساله عشق ورزیده

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر به عشق و زیبایی نادیده اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق اساسی‌ترین و زیباترین چیزی است که می‌توان تجربه کرد. او به تضاد میان دیدن و نادیدن اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق از مبدأ فطرت سرچشمه می‌گیرد و تغییری نمی‌کند. شاعر همچنین تأکید می‌کند که عقل نمی‌تواند عشق را درک کند و بسیاری از مردم به خاطر نچشیدن بوی عشق، در تردید و اضطراب به سر می‌برند. در نهایت، شاعر با اشاره به خود، به زندگی عاشقانه و آشفته‌اش می‌پردازد.