شمارهٔ ۱۰۷۳

وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)قافیه: فته۸ بیت

باز آمده ای سری در آشفتهترک همه نام و ننگ خود گفته

بر هر سر کوچه ی گلی دارمبر خاک ز خون دیده بشکفته

از بس که به فکر دوست مشغولماز خویشتنم ملال بگرفته

گر باز نظر کند به باغستانمن مست چو بلبلان آشفته

در شورم و غصه های دیرینهآغاز کنم به نکته ای سفته

او گوش نهاده بر سماع منمن خویشتن از رقیب بنهفته

هیهات اگر رقیب را بینمآویخته هم چو خوشه از چفته

تا کی کوشد نزاری مسکینجانی به لب آمده، دلی رفته

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تأمل در عشق و دلتنگی می‌پردازد. شاعر از حال آشفته‌اش و ترک نام و ننگ خود می‌گوید و به بستری از غم و زیبایی اشاره می‌کند. او به فکر دوستش مشغول است و از این رو، از خود بی‌خبر است. تصویر باغ و بلبلان مست به عشق یادآور شور و شوق اوست، در حالی که غصه‌های دیرینه‌اش او را آزار می‌دهد. شاعر در نهایت به احساس ناتوانی و رنج ناشی از وجود رقیب اشاره می‌کند و از ناامیدی خود خبر می‌دهد. این شعر بیانگر عمق درد و عشق و تلاش برای نجات از این وضعیت است.