شمارهٔ ۱۰۱۴

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلنقافیه: انمن۱۰ بیت

ای عشق تو از بدو کن در جان منچشمی فکن بر دیده ی گریان من

یک دم قدم بهر عیادت رنجه کنشوری برآر از کلبه ی احزان من

تا مرده ای زنده کند احسان تویا روضه ای دیگر شود زندان من

در خون جانم بی گنه رفتن که چهزنهار قصد جان مکن ای جان من

بدنامیی باشد که عاشق می کشیبشنو نصیحت از من ای جانان من

از تو نمی دارم دریغ این نیم جانزیرا که هم درد تو شد درمان من

هرچ آن نماید با تو از من آن توییبا من همان گو هیچ دیگر زآن من

جانا به جانت کز پی جور و جفابی موجبی بر هم مزن پیمان من

باشد که بر من عاقبت رحم آوریخشمت نگردد موجب خذلان من

بر لفظت ار نام نزاری بگذرددشواری هجران شود آسان من

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دردهای ناشی از آن صحبت می‌کند. او از معشوقش درخواست می‌کند که نگاهی به حال رنجور و اندوهگینش بیندازد و کمکی کند تا از این وضعیت خلاص شود. شاعر به مرگ و زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق می‌تواند او را زنده کند یا دوباره به زندان احزانش برگرداند. او عاشقانه از معشوقش می‌خواهد که با خشونت و جفایی که نسبت به او دارد، پیمان عشق را نشکنند. در نهایت، شاعر از عشق به عنوان درمان دردهایش یاد می‌کند و امیدوار است که محبت معشوق بر او سایه بیفکند و رنج هایش را کم کند.