شمارهٔ ۶۴

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: انباقیست۴ بیت

رقیب را مگر الفت بپاسبان باقیستکه باز نقش سجودش بر آستان باقیست

بناتوانیم ای دوست جای رحم نبودکه شد اگر چه دلم خون هنوز جان باقیست

مشوی روی من ای چشم خونفشان کاین گردبیادگارم از آن خاک آستان باقیست

چه جای گریه بود مغتنم شمار ای چشمغبار ره که ز دنبال کاروان باقیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و افسوس از جدایی می‌پردازد. شاعر به حضور رقیب اشاره می‌کند و به خداوندی که همیشه باقی است و سجده‌های عاشقانه‌اش را یادآور می‌شود. او همچنین از درد درون و خون دلش سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که با وجود این درد، هنوز زندگی ادامه دارد. شاعر از چشم خود می‌خواهد که از اشک و غم خودداری کند چرا که غبار خاطرات و نشانه‌هایی از عشق در گذشته باقی مانده است. در کل، این شعر ترکیبی از عشق، اندوه و امید به بقای عشق است.