شمارهٔ ۶۲

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: یباست۴ بیت

عشق آفت و حسن دلفریب استنه طاقت آن نه زین شکیب است

بر درد دلم دوا روا نیستاین درد که دارم از طبیب است

گیرم که لب از سؤال بستمبا دل چه کنم که ناشکیب است

یا رب ز کدام دام باشدکاین ناله ببوستان غریب است