شمارهٔ ۲۷
فرخنده پیکریست که سر در هوای تستفرخنده تر سریست که بر خاکپای تست
سودای زاهدان همه شوق بهشت و حورغوغای عارفان همه ذوق لقای تست
امروز اگر بباد رود در رهت چه باکفردا که سر زخاک بر آید بپای تست
گر خدمتیست از تو بما بار نعمتیستکاری نکرد بنده که گوید برای تست
ما را بقدر خویش خطائیست لاجرمچندان که بیش باشد کم از عطای تست
عفو تو دیده ایم و گنه کرده ایم، اگربر جرم ما نبینی و بخشی سزای تست
سر بر مراد دوست نهادی به تیغ خصمای کشته غم مدار که خود خونبهای تست
آهسته تر نمیروی ای میر کاروانای بس ضعیف و خسته که اندر فقای تست
تن خسته، دل شکسته، نظر بسته، لب خموشای عشق کار ما همه بر مدعای تست
بر کس نشاط رشک ندارد ز راحتیالا بر آن دلی که بغم مبتلای تست