شمارهٔ ۲۳۶
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ری۷ بیت
ساقیا برخیز کز پیمانه ایداد دل گیریم از فرزانه ای
سنگ طفلان تا بکی بایست خوردآخر ای دل تابکی دیوانه ای
زحمتی دارم ز غوغای خردای دریغ از ناله ی مستانه ای
شیخم از مسجد چه غم بیرون کندهست در بیرون در میخانه ای
سر خوش آن ساقی ببیندمست راتا بنوشد خود ز می پیمانه ای
شمع اگر ز اول بسوزد خویشتنسوختن بیندکی از پروانه ای
نیست بزم عاقلان جای نشاطمسکنی سازیدش از ویرانه ای