شمارهٔ ۲۱۳
در دست نفس سرکش مقهور و مضطریمیا مطلق الاساری ادعوک یا کریم
قلبی که از خزانه ی صنعت بما رسیدصراف عدل ار نپذیرد کجا بریم
تو خو برو چرا فکنی پرده بر جمالبر ما بپوش پرده که ما زشت منظریم
با دیده ای که غیر ترا بیند آن عجبداریم چشم آنکه بروی تو ننگریم
از فیض عقل سر خوش و از سوز عشق تیزدر آب ماهییم و در آتش سمندریم