شمارهٔ ۱۴۹

قافیه: هش۷ بیت

دیده ام و شنیده ام عاشقی و ملامتشآفت عشق خوشتر از زاهدی و سلامتش

سرو و گل و کنار جو کی برد اندهش ز دلآنکه کناره جو بود دلبر سرو قامتش

بیهده همنشین مبر وقت من از سخن که نیستیک نفسم بیاد او هر دو جهان غرامتش

فهم سخن نکرد کس قامت دوست بود و بسآنچه بروز باز پس نام شود قیامتش

بانگ رحیل اگر بود نغمه ی صور کی رودآنکه بمنزلی دهد موکب عشق اقامتش

ساقی بزم ما اگر جام بگردش آورددور فلک بهم زند رجعت و استقامتش

دست نشاط عاقبت بیخ بر افکند زغمدولتِ شاه یاد باد  ، تا ابد استدامتش