شمارهٔ ۱۴۷

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: یش۸ بیت

زین گرفتاری چه می‌جویی دلا آزاد باشزیستی با غم بسی آخر زمانی شاد باش

گر هوای پرفشانی نبودت در سر چه باکگو چمن دام و جهان یکسر همه صیاد باش

خواه طاعت خواه عصیان فارغ از کاری مماندر خور عفوی نه‌ای شایستهٔ بیداد باش

عهد شاه است و به آبادی جهان را دست عهداین خرابی تا به کی ای دل تو نیز آباد باش

توسن شوکت بتاز و محفل عشرت بسازشهسوارا خسروا فیروز زی، دلشاد باش

عرصهٔ جولان فراخ است اشهب همت برانگه مظفر در هری، گه شاد در بغداد باش

در مساق رزم گه فتح و گهی نصرت گزیندر بساط بزم گه با عدل و گه با داد باش

شاد باش و شاد زی تا شاد ماند عالمیای نشاطت بندهٔ فرمان زغم آزاد باش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل می‌گوید که از غم و گرفتاری‌ها آزاد باشد و به زندگی شاد بپردازد. او تأکید می‌کند که حتی اگر شرایط زندگی سخت است، نباید ناراحت بود و باید از زندگی لذت برد. شاعر اشاره می‌کند که در هر دو حالت طاعت و عصیان، باید فارغ از نگرانی‌ها زندگی کرد و در هر شرایطی به آبادانی جهان کمک کرد. همچنین از زیبایی‌های زندگی و شادی در دل و دلشاد بودن صحبت می‌کند و از دل می‌خواهد که همچون سوار کارزاری در تلاش و کوشش باشد تا همواره شاد و خوشحال بماند. به طور کلی، پیام شعر دعوت به شادی و امیدواری در زندگی است.