شمارهٔ ۴۴۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اندارم۷ بیت

هنر در شست و ناوک در کف و زه بر کمان دارمولی بر دست و بازو از وفا بندی گران دارم

ز ایمای عزیزان همتی در کار می خواهمخدنگی بر کمان پیوسته چشمی بر نشان دارم

به وصلش تا رسم صد بار بر خاک افکند شوقمکه نو پروازم و شاخ بلندی آشیان دارم

اگر مستم اگر هشیار دستان سنج دیرینمز گل بر هر سر شاخی هزاران داستان دارم

زبان شوریده عشق است گفتارش نمی فهمیبخوان از چهره ام رازی که با او در میان دارم

کف پایی نخواهد رنجه شد در بزم مغروراناگر یک دم رخی پامال خاک آستان دارم

«نظیری» خوش دلت، با غمزه‌ای داد و ستد داریدرین سودا شریکم با تو گر صد جان زیان دارم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر توصیف احساسات عمیق عاشقانه و زیبایی‌های هنر و عشق است. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی و نمادین، نشان می‌دهد که چگونه در دل عشق و وفا، دست و بازویش به زنجیرهایی سنگین بسته شده است. او به شوق وصال معشوق اشاره می‌کند و به زیبایی‌های لحظات عاشقانه می‌پردازد. همچنین، شاعر تاکید می‌کند که عشق زبان خاص خود را دارد و تنها از چهره‌اش می‌توان رازهای دلش را فهمید. در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر در بزم مغروران هم باشد، عشق او به معشوقش فراتر از همه چیز است و حاضر است برای آن هزینه بدهد.