شمارهٔ ۳۳۴

قافیه: ارپیش۱۱ بیت

ساقی بیار جام می خوشگوار پیشتا بعد ازین چه آوردم روزگار پیش

راهم قضا به طرفه فضایی فکنده استخوف سوار در پی و گرد شکار پیش

من در میان لجه خونین فتاده امگو دیگری قدم ننهد از کنار پیش

بعد از هزار سعی که بر در رهم دهندآرند یک بهانه به صد انتظار پیش

گیرم که باغبان قفسم بشکند چه سودگل در حجاب گلبن و صد نیش خار پیش

ساقی دل از تأسف دورم ملول شدپیش آر مستیی که نیارد خمار پیش

از گفتگوی موعظه گویان دلم گرفتهرگز نیامدست مرا هوشیار پیش

رود مغان و درد صراحی سرود شعرهرگز جز این نبوده مرا فکر و کار پیش

دیگر چه اجر طاعت ازین خوب تر دهندجام شراب در کف و روی نگار پیش

ما از قضا به قسمت امروز راضییمگر هست ساعتی به ازین گو بیار پیش

گر چون نبیت معجزه در آستین نهنددست از پی سؤال «نظیری » مدار پیش

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به خواسته‌های خود از ساقی اشاره می‌کند و می‌خواهد جامی از شراب خوشگوار بیاورد تا از مشکلات و سختی‌های زندگی فرار کند. او خود را در وضعیت دشواری می‌بیند و به چالش‌هایی که بر سر راهش قرار دارد اشاره می‌کند. به دنبال لحظاتی از شادی و مستی است و از موعظه‌ها و نصیحت‌هایی که انتظارش را از زندگی ندارد، دلسرد شده است. در نهایت، شاعر به تقدیر راضی است و از ساقی می‌خواهد که به او لحظاتی فرح‌بخش هدیه کند. این شعر به نوعی تجلی‌گر دلتنگی، ناامیدی و جستجوی لذت‌های زودگذر زندگی است.