شمارهٔ ۲۶۹

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ارمگیر۷ بیت

دچار هرکه شوی جز سراغ یار مگیرسپند بر سر آتش شو و قرار مگیر

چو وعده دررسد، او خود به یاد می آردبه ذوق خویش سر راه انتظار مگیر

ز آب و دانه همه وحشیان برآمده اندسر شکار نداری پی شکار مگیر

تو آن درخت نیی کز تو بر توان خوردنپی نظاره خوشی، گل فشان و بار مگیر

حقوق صحبت اگر وعده ایست کم مشماروفای دوست اگر پرسشی است خوار مگیر

چو لاله سوخته دل یا چو سرو فارغ باشهزار رنگ مشو، طور نوبهار مگیر

شراب غیر «نظیری » خمار می آردقدح ز ساقی بیگانه زینهار مگیر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و انتظار اشاره دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که در پی یافتن عشق واقعی باشد و به عشق‌های سطحی و موقتی اهمیت ندهد. او تأکید می‌کند که در عشق واقعی، طرف مقابل به یادمان می‌آید و نیاز به انتظار و جستجوی بی‌هدف نیست. همچنین شاعر به ویژگی‌های خلوص و وفاداری در دوستی و روابط اشاره می‌کند و از طرف دیگر، هشدار می‌دهد که از دلبستگی به زیبایی‌های فریبنده و سطحی دوری کند. در نهایت، او از مشروب و لذت‌های دنیوی به عنوان اموری که نظر و تأثیر آن‌ها باید بر روابط واقعی‌ترند، یاد می‌کند.