شمارهٔ ۲۶۸

قافیه: ادازانخوشتر۷ بیت

به بی‌رحمی دلی دارد دل صیاد از آن خوش‌ترزبانی در کنایت سیلی استاد از آن خوش‌تر

به خود قیدی نداری با وجود حسن و زیباییز هر خوبی که داری خاطر آزاد از آن خوش‌تر

فریب خنده می‌خواند عتاب غمزه می‌راندز خوبان خوش بود مهر و وفا بیداد از آن خوش‌تر

چو دریا می‌کشم دم در خود و در جوش می‌آیمکه خاموشی خوشش می‌آید و فریاد از آن خوش‌تر

ز بیدادش نمی‌نالم گَرَم زیر و زبر سازدبنایی کو کند ویران نهد بنیاد از آن خوش‌تر

نثاری بر رخ او صد عوض در زیر لب داردبرو جانی گر افشاندیم صد جان داد از آن خوش‌تر

«نظیری» جذبه‌ای باعث نصیحت می‌کند خاصتاگر فضلی نداری عشق مادرزاد از آن خوش‌تر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی تضادهای احساسی و زیبایی‌های عشق می‌پردازد. شاعر از دلی بی‌رحم و زیبای صیاد سخن می‌گوید و به این نکته اشاره دارد که قید و بند زیبایی‌های ظاهری را ندارد. او می‌گوید که درد و رنج ناشی از عشق، زیباتر از آرامش دروغین است. همچنین به حقیقت و فریب در عشق اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که غم و شادی، هر دو جزء لذت‌های عشق هستند. شاعر در نهایت به این نتیجه می‌رسد که حتی در دل درد و رنج، زیبایی‌های دیگری نهفته است و از عشق ناب، هر چند که سختی به همراه داشته باشد، لذت بیشتری می‌برد.