شمارهٔ ۱۱۷

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ارانخوشاست۹ بیت

گر کند گیتی وفایی با وفاداران خوش استزندگانی با عزیزان، عیش با یاران خوش است

محنتِ شب‌گیر با شوقِ حَرم دشوار نیستگر بیادت بگذرد شب‌های بیداران خوش است

نرگسِ شوخِ تو مست از نالهٔ شب‌گیر ماستمی‌فروشان را سر از غوغای می‌خواران خوش است

مال و عصمت را زلیخا بد درین سودا نباختماهِ کنعان بردن از خیلِ خریداران خوش است

فرجه‌ای نگذاشت گردون تا از آن بیرون رومپیرِ کودک‌دل چه با قیدِ گرفتاران خوش است

ذوقِ مرغان می‌پراند مرغِ نوآموز رانو به کوی دوست رفتن با هواداران خوش است

حیرتم نیکو ز استیلای عشق آزاد ساختچون مرض طغیان نماید خوابِ بیماران خوش است

ساقیِ هم‌رنگ باید ساغرِ گل‌رنگ رامی‌پرستان را نظر بر لاله‌رخساران خوش است

غرقِ طوفان شد «نظیری‌» هر که دل بر مال بسترخت بیرون ده که کشتیِ سبک‌باران خوش است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های زندگی و لذت‌های آن پرداخته است. شاعر به وفا و دوستی اشاره می‌کند و می‌گوید زندگی با عزیزان و یاران خوشایند است. او همچنین به سختی‌ها و مشکلات شب‌های بیداری اشاره می‌کند که با یاد عزیزان قابل تحمل می‌شود. نرگس زیبا و مست لحظه‌ای از لذت‌های جوانی و می‌خوارگی را به تصویر می‌کشد. شاعر به داستان زلیخا و ماه کنعان اشاره می‌کند تا بگوید که در بازار عشق، معصومیت و مال نمی‌توانند جای عشق واقعی را بگیرند. در ادامه، شاعر از قید و بندهای زندگی و عشق آزاد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که واقعیات زندگی، به ویژه عشق، می‌تواند انسان را از حیرت و تردید رها کند. در نهایت، او با اشاره به طوفان زندگی و دلبستگی به مال، تاکید می‌کند که کسی که به دنیا و مال دل ببندد، غرق طوفان می‌شود و باید بار خود را سبک کند تا به آرامش برسد. این شعر در کل توصیف عشق، دوستی، و زیبایی‌های زندگی را در کنار چالش‌های آن به تصویر می‌کشد.