بخش ۵۵ - در توسل بحضرت امام ثامن الائمه
نسیم قدسی یکی گذر کنبه بارگاهی که لرزد آنجا
خلیل را دست ذبیح را دلمسیح را لب کلیم را پا
نخست نعلین زپای برکنسپس قدم نه بطور ایمن
که در فضایش زصیحه لنفتاده بیهوش هزار موسی
زآستانش ملایک و روحرسانده بر عرش صدای سبوح
به خاک راهش چوشاة مذبوحرسل به ذلت همی جبین سا
نسیم جنت وزان ز کویششراب تسنیم روان ز جویش
حیت جاوید دمیده بویشبه جسم غلمان به جان حورا
فلک به گردش پی طوافشملک به نازش ز اعتکافش
ز سر بلندی ندیده قافشصدای سیمرغ نوای عنقا
مهین مطاف شه خراسانامین ناموس ضمین عصیان
سلیل احمد خلیل رحمانعلی عالی ولی والا
بگو که نیر در آرزویتکند زهر گل سراغ بویت
مگر فشاند پری به کویتچو مرغ جنت به شاخ طوبی