شمارهٔ ۷۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ارانند۵ بیت

جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبودورنه دل رقیق تو نامهربان نبود

صد بار کشته بود ز جورم نهیب هجرگر بوسۀ وداع مر احرز جان نبود

دیدم بخواب دوش که هم بستر منیهر گر به بخت خفته مرا اینگمان نبود

گفتم ببوسه جان دهمت سر کشیدو گفتدر ملک حسن بوسه چنان رایگان نبود

هر صبحدم که بی تو به بستم بناقه بازفریاد من کم از جرس کاروان نبود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عاشقانه و درد جدایی پرداخته است. شاعر به معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر دل او مهربان‌تر بود، شرایط بهتر بود. او از نیش هجران و غم دوری سخن می‌گوید و اشاره دارد که یک بار دیگر بوسه‌اش می‌تواند جان او را نجات دهد. شاعر خواب معشوق را می‌بیند و امیدوار است که کسی در کنار او باشد، ولی در واقعیت متوجه می‌شود که چنین نیست و این بوسه‌ها در سرزمین زیبایی که معشوقش در آن زندگی می‌کند، بی‌مقدار است. همچنین او هر روز بدون معشوقش احساس غم و فریاد می‌کند و این دوری را مانند فریاد کاروان می‌داند.