شمارهٔ ۱۱۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ران۸ بیت

ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من

زاتش عشقت دلم آئین زردشتی گرفتدل ستی و سینه آتش خانۀ برزین من

گر بفروردین بروید لاله و نسرین بباغسالیانست از رخ او و لاله و نسرین من

بر نخواهد شد ز سر عشق من و بیداد اومن بمهرش خورده ام سوگند او بر کین من

گر بود این راست کز نسرین همی خیزد عبیرنی عجب کز سوسن عنبر ریزد این نسرین من

همچو بوتیمار بر دور لبت کآب بقا استتشه خواهد داد جان آخر دل مسکین من

سر چو بر بالین نهم با یاد آن روی چو گلراست گوئی پشتۀ خاریست بر بالین من

نیرّا خونش بریزم در زمان از تیر آهآسمان گر مهر بازد با مه و پروین من

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق وعاشقانه‌ها پرداخته و از تأثیر عمیق معشوق بر دل شاعر و دنیای او می‌گوید. شاعر در اوج احساسات خود بیان می‌کند که معشوقش چنان جذاب و سحرآمیز است که دین و دنیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد. او از آتش عشق و دل‌تنگی‌اش صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که عشقش را هیچ چیز نمی‌تواند از او بگیرد. شاعر به زیبایی معشوقش و تأثیر آن بر گل‌ها و طبیعت اشاره می‌کند و در نهایت با حسرت به یاد معشوق و آثار عشقش می‌نگرد، به طوری که به نظر می‌رسد این عشق بر تمام زندگی و احساساتش سایه افکنده است.