شمارهٔ ۱۰۳
با تو نخواهم رخ حور ای صنمعقل نبازم ز قصور ای صنم
دوری تو دوزخ و وصلت بهشتعشق تو غوغای نشور ای صنم
شرم مدار از من و غایب مشوبا تو مرا نیست حضور ای صنم
پنجۀ زور آور تقوی شکستمستی چشمت ز فتور ای صنم
موی تو ندهم بدو عالم هنوزاینقدرم هست شعور ای صنم
شیوۀ رفتار تو آخر مراخواهد کشتن بمرور ای صنم
پای که پای تو نیارد بسنگاینمه مستی و غرور ای صنم
صورت سنگ است بدیوار دلنقش تو تا نفخۀ صور ای صنم
از تو تمنای صبوری ز چشمقصۀ اشک آمد و کور ای صنم
گر ندهی بوسه مده جنگ نیستکس که ندارد بتو زور ای صنم