شمارهٔ ۶۳

قافیه: اربرفت۷ بیت

خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت

گرچه باشد همه کس را دل آزرده ز درددرد من این که مرا یار دل آزار برفت

دوش در صومعه دل ذکر دو زلفت می گفتزاهد خرقه پرست از پی زنار برفت

باشد از کار جهان کار تو کام دل منکارم از دست و دل و، دست و دل از کار برفت

جانم آمد به لب از سوز درون واقف شوچند پوشم غم دل؟ پرده اسرار برفت

هر نفس در جگرم می شکند خار فراقتا ز چشمم چو چراغ آن گل رخسار برفت

جان بیمار نسیمی ز جهان، مست و خراببه هواداری آن نرگس خمار برفت