بخش ۸۲ - جواب دادن فرامرز
فرامرز گفت این درخت آدمیستهمین چار گوهر تو را همدمیست
هم از آتش و آب و وز باد و خاکدرختی بدین گونه رستهست پاک
همه شاخ او رنگ رنگست نیزچو تازی و ترکی و زنگست نیز
چو رومی چو کشمیری و دلبر استگر ایزد پرست است گر بت پرست
که قیوم پاکست پرودگاربدین سان درختی بیاوردبار
همه عقل و هوش و همه تاب و نوشدهد دست و پای و دگر چشم وگوش
یکی را چو من دل ببخشد به خودسری چون تو هرگز نیارد به خود
بدان تا به عقبی مرا خوش کندتو را دیده و دل بر آتش کند
ترا چاره گفتم به رنج آمدیبدین گفته خود به رنج آمدی