شمارهٔ ۵۹۷

۸ بیت

ای یار ز یاران خبر یار نپرسییاری نبود آنکه ز اغیار نپرسی

ای سوسن آزاده شنو حال دل گلشرط ادب آن نیست که از خار نپرسی

ای دل گرت از قصهٔ فرهاد خبر هستزان پستهٔ شیرین شکربار نپرسی

چون سنبل زلفش ببری سر به سوی گوشآشفتگی نرگس بیمار نپرسی

با یار سبکروح گرانی نتوان کردتصدیع دهی اندک و بسیار نپرسی

ای باد اگر بوی بری از سر زلفشیک شمه ز دل‌های گرفتار نپرسی

آمد ز غم او دل آشفته به زنهاراحوال دل غمزده زنهار نپرسی

ناصر چو صبا گر بودت هیچ مجالیحال دل سرگشته ز دلدار نپرسی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود اعلام می‌کند که نیازی به پرسیدن حال یاران از یکدیگر نیست، زیرا هیچ یاری بی‌خبر از مشکلات و غم‌های عشق وجود ندارد. او از یار می‌خواهد که به جای جست‌وجوی اطلاعات درباره دیگران، به درد و دل خودش توجه کند. همچنین، شاعر به زیبایی‌های عشق و حال دل خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر کسی از غم عشق خبر دارد، نیازی به پرسش نیست و کسی را نمی‌توان به این درد آشنا کرد. در نهایت، شاعر این پیام را به خواننده می‌رساند که عشق و احساسات عمیق خود را درک کند و از آن داستان‌ها بپرهیزد.