شمارهٔ ۲۵۲

۹ بیت

ز شاه اگر به رعیت رعایتی باشدمعیّن است که عین عنایتی باشد

چو ذره نام بر آریم در هواداریاگر ز سایهٔ مهرت حمایتی باشد

من این طریقه که دارم به منزلت نرسممگر هدیهٔ وقت از هدایتی باشد

هر آن غریب که ره برد در ولایت دوستمگو غریب که صاحب ولایتی باشد

مسلسل است ز زلفت بلا به دور قمرگمان مبر که جفا را نهایتی باشد

ورای شکر به روی شما نخواهم خورداگر ز دست رقیبان شکایتی باشد

ز دَه زبانی سوسن صبا خبر داردمیان بلبل و گل اگر حکایتی باشد

دلت بسوزد از آه من که در آهنزگرمی دم آتش سرایتی باشد

چنین که چشم تو بی جرم خون ناصر ریختنعوذ بالله اگر خود جنایتی باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به سومین ابیات از شعر شاعری پرداخته است که به مساله محبت و روابط انسانی، به ویژه ارتباط بین حاکم و رعیت، پرداخته است. شاعر می‌فرماید که اگر شاهی به رعیت توجه کند، این نشان از عنایت و محبت اوست. همچنین، اشاره می‌کند که حمایت و توجه از جانب محبوب می‌تواند انسان را به منزلت برساند. در ادامه، شاعر به مسأله غربت و تنهایی در محفل دوست اشاره کرده و بر این نکته تأکید می‌کند که بی‌وفایی و جفا پایانی ندارد. او همچنین از شکایت و حسد رقیبان می‌گوید و اشاره می‌کند که در دل بلبل و گل، حکایتی در مورد عشق و زیبایی وجود دارد. در نهایت، شاعر به وقایع ناگوار و مظلومیت اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی اگر به او جفای نکنند، او تنها از عشق و محبت می‌سوزد.